| Baundé
a tót, amigh ‘d Bazan ch’a sí vgnó anca par quast an par la festa ‘d Caranvel, ch’an s pol brisa diren mel: ch’l’um fa ster propri cuntaint vàder què tóta sta zaint ch’l’ha lasà i pinsir da pert e ch’adesa la’s divert, e anca s’ai sbaten i dent l’ha purtà tót i parent: che anch’ s’l’è frad e al tira al vaint l’è Caranvel, finalmaint! E tra al mascar e i curiandel a cràd ch’al srév propri un scandel s’an v dàs brisa al só salut e i só auguri p’r la salut Barbazèch, ch’a srév po mè: e s’an n’avì brisa asè l’av saluta anch la mi spausa tót i an pió maraviausa. Ma arrivando qui a Bazzano |
A capire io non riesco: non sarà che don Francesco dalla via del Giubileo si fa fare il mausoleo? O non sarà che davvero, poiché il nostro Cimitero zeppo è ormai dei nostri popoli, or ci fanno una necropoli? O in dla piaza bella e tonda è arrivata la Gioconda?” Mentre invece, nuda e dritta c’è soltanto la Giuditta. Solo lì sotto le mura c’è una gran nuova scultura che, me av zur, dal taimp ‘n ho pers, mo an’n ho ancàra capè al vers. L’è arivà zà al taimp ‘d ander,
Barbazèch dla Cà di Zoca |
|
Lettura quotidiana: |
|
|
||
| PARROCCHIA DI SANTO STEFANO |
||||